yeniden

ben uzun zamandır yok olduğum için kimse yokmuş gibi geliyor etrafta şu anda, ama varsa selamlar onlara. eski bütün yazıları, taslakları sildim temizledim. silme işleminde hiçbir yazıyı okumamaya kararlıydım, ne var ki bir tanesi dikkatimi çekmek için yaratılmıştı sanki. okudum, okumaz olaydım, utandım. insan, içinde kızgınlık, kin beslerken ne kadar çirkin oluyormuş. haklılık, insanı kötü yola sürükleyen yanlış arkadaş gibi. ikna kabiliyeti en yüksek bahane haklılık.

bu ufak bir giriş olsun, daha sonra 140 karaktere sığdıramadığım dertlerimle buralarda olurum.